وقایع اتفاقیه/شماره ۱/هندوستان

چون که قاعده ولایت انگلیس اینست که فرمانفرمای هندوستان

بعد از مدّت معیّن که گویا پنجسال باشد عوض میشود درین روزها در ولایت انگلیس شهرت داشته که لارِ دوالحُوضِی که فرمانفرمای هندوستان است بناست که بخواهند و بجای او لارِونار مانیِه را که از جانب دولت انگلیس صفیر کبیر فرانسه است بهندوستان

روانه نمایند

فرانسِه

به تاریخ هشتم محرّم وکلای رعایا بمشورتخانه پاریس پای‌تخت فرانسه جمع شدند بجهة راندن امورات دولتی و چونکه از مکالمات لوی ناپلیان رئیس دولت فرانسه باهل مشورتخانه معلوم گردید که منظور دولت فرانسه با همه دول صلح است و خیال جنگ با هیچیک از دول خارجه ندارند باعث اعتبار دولت و اطمینان خلق گردیده در [نمستان؟] که یک سرحد فرانسه است گمان جنگ و اغتشاش بود از اینجهت دولت فرانسه نیز بنا داشتنشد که قشون خود را زیاد بکنند خصوص درین روزها که بناداشته‌شد چهل‌هزار قشون زیاد بکنند درین باب در مشورتخانه بحث و گفتگوی زیاد شده. آخرالامر قرار براین شد که گرفتن این قشون موقوف باشد تا باقتضای وقت بعد اندیشه نمایند.

مفسدین فرانسه مدیست که میخواهند این دولت جمهوریه را برهم بزنند و بجهة نظم سخت که در آنولایت گذاشته‌شد درین روزها قدری آرام دارند مگر در یکی از بلوکات آنجا دولت شدند که میخواهند اغتشاش برپا نمایند. نظام به جهت گرفتن آنها بیرون آوردند (متن ناخوانا) اجتماع کردند که مفسدین را از دست نظام بگیرند جنگ (متن ناخوانا) یک نفر از اهل نظام گلوله بچانه‌اش خورده و یکنفر از مفسدین هم کشته شدند.

مدتی میشود که مابین پادشاهان ممالکی که در اینجا (متن ناخوانا) میباشد بحث و گفتگوهای مختلف است و از هر طرف تدارک جنگ میبینند. از آنجمله امپراطور استریه بناداشت که سیصد هزار قشون مهیا نماید غیر از قشونی که بجهة (متن ناخوانا) در سرحد مملکت ایطالیا داشتند و بجهة سرداری کل این قشون (متن ناخوانا) و دولت پروسیه نیز تدارک جنگ میدید و قاعده این دولت چنین است که هر کس باید در ایان جوانی در میان قشون مشق نماید تا در مشق کامل که شد مرخص خانه است اما در هنگام ضرورت اعلام میکنند که بر خدمت حاضر شود و سایر ممالک کوچک (متن ناخوانا) هم بعضی طرف استریه و بعضی طرف پروسیه دارند اما در این روزها بنا گذاشته‌اند که از اطراف ایلچیان دول در شهر المطس جمع شده این نزاع را بگفتگو و مصالحه تمام نمایند و موافق روزنامه آخر که آمده است، گویا قراری گذشته‌اند که جنگ و قشون‌کشی و خونریزی نشود و باصلاح بگذرانند.

هندوستان

کاغذ آخر که از بنبائی هندوستان رسید بتاریخ دوازدهم ذیحجه بود و کل هندوستان امن و آرام بود. فرمانفرمای هندوستان (متن ناخوانا) جائیست در کوهستان (متن ناخوانا) توقف داشت و بنا داشت که از آنجا بسمت پنجاب روانه شود و در اکثر آن مملکت بارندگی زیاد شده بود بطوریکه بیم آن داشتند که شدت بارندگی و زیاد شدن سیل آب در رودخانها (متن ناخوانا) که در آنجاها کاشته‌اند خراب و تلف نماید.