پرش به محتوا

مفتاح الظفر/شماره ۸/جیالوجی - علم الارض: تفاوت میان نسخه‌ها

از سورسکال
صفحه‌ای تازه حاوی «{{سرصفحه | عنوان = روزنامه مفتاح الظفر شماره ۸ | مؤلف = باقیدارد | قسمت = ۲۲ نوامبر ۱۸۹۸ - شماره ۸ {{سخ}}فلسفه طبیعی | قبلی = فلسفه طبیعی | بعدی = ../وحدت جنسیت | سال = ۱۸۹۸ | یادداشت = }} <pages index="Meftah ol zafar-02-08.pdf" from=2 to=4/>» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳: خط ۳:
  | مؤلف = باقیدارد
  | مؤلف = باقیدارد
  | قسمت = ۲۲ نوامبر ۱۸۹۸ - شماره ۸ {{سخ}}فلسفه طبیعی
  | قسمت = ۲۲ نوامبر ۱۸۹۸ - شماره ۸ {{سخ}}فلسفه طبیعی
  | قبلی = [[../|فلسفه طبیعی]]
  | قبلی = [[../فلسفه طبیعی|فلسفه طبیعی]]
  | بعدی = [[../وحدت جنسیت]]
  | بعدی = [[../وحدت جنسیت]]
  | سال = ۱۸۹۸
  | سال = ۱۸۹۸

نسخهٔ کنونی تا ۶ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۳

روزنامه مفتاح الظفر شماره ۸ (۱۸۹۸ خورشیدی) از باقیدارد
۲۲ نوامبر ۱۸۹۸ - شماره ۸
فلسفه طبیعی
نمره هشتم

مفتاح الظفر

۱۱۴

که در شکل هشتم نموده شده است شکل (۸)

و این آله مرکب از فنر زاویه نمائی است از فولاد - بر انتهای ساق ب قوسی ن از آهن نصب است که از سوراخی بر انتهای ساق آ میگذرد و باین ساق آ نیز قوس م نصب است که به همانهج از ساق ب میگذرد - بر منتهای دیگر قوس م قلابی نصب کرده‌اند و بر منتهای دیگر قوس ن حلقه = و بر قوس ن پیمانه ساخته‌اند که از آن پیمانه اوزان مختلفه تا بحد معینی ظاهر میشود - و طریقه ساختن آن پیمانه حسب مندرجه ذیل است-

این آله را بحلقه بالائی بسقف خانه می‌آویزند و اوزان یک و دو و سه و چهار و غیره رطل را بقلاب زیرین آویزان میکنند - ساق ب که با قوس ن محکم گرده شده است، بجای خود خواهد ماند ولی ساق آ بسبب ثقل اوزان مختلفه که بقلاب قوس م آویخته شده‌اند فرود خواهد آمد این بار را کم کم زیاده می‌کنند و بر قوس ن خطی نشان میکنند که از ان خط وزن یک و دو و سه و غیره رطل ظاهر می‌شود - لیکم در این کار احتیاط مزید ضروری است.

شکل (۹)

تا از حد شکست فنر تجاوز کرده نشود،‌هرگاه بخواهیم این آله را برای پیمودن قوتها استعمال کنیم - یعنی تخمین کنیم مثلا قوه
را که برای کشیدن باری ضروریست چنانکه در شکل (۹) نموده شده است - قلاب ملحقه قوس م را بآن بار وصل میکنیم و حلقه ملحقه قوس ن را بدست گرفته میکشیم تا وقتیکه آن بار حرکت کند - اگر حالا بر تقاطع قوس ن و ساق آ نظر کنیم مقدار وزن بر آن ظاهر خواهد شد که چند رطل برای کشیدن آن بار در بایست بود.

چون قوای را یکبار بذریعه اوزان تخمین و اندازه کردیم پس شدت آنها را بذریعه خطوط نیز ظاهر میتوان کرد که در سمت عملشان ممتداند - بیدن غرض برین خط سمت عمل از نقطه عمل طولی را نشان کنند که تعداد ارطال قوه از آحاد طول ظاهر شود - مثلا در شکل (۷) قوه کشیدن بار پانزده رطل است و خط آ ب را از نقطه آ پانزده آحاد طول گرفته‌ایم - پس کار اسب را در کشیدن این بار بخط آ ل ظاهر نموده‌ایم که هم سمت عمل را مینماید و هم شدت قوه را ظاهر میسازد - (باقیدارو)

(جیالوجی - علم الارض)

در چاههای بسیار عمیق نیز دیده شده است که حرارت آب با تحقیقات مسبوق الذکر مطابقت دارد - قریب شهر پاریس چاه عمیقی کندند که عمقش هزار و هشتصد فت است بغرض اینکه آبیکه برآید همیشه بیکدرجه معین مخصوصی گرم باشد و آبیکه بر آمد هشتاد و دو درجه (۸۲) گرم بود و این بقدر (۲۲) بیست و دو درجه از اوسط حرارت سطح زمین تحت پاریس بیشتر است. اینقسم نتایج همیشه در چاههای


نمره هفتم

مفتاح الظفر

۱۱۵

ارتیزی عمیق دیده شده است دوم چشمه‌های آب گرم بسیاری از چشمه‌های آب گرم که در مقامات مختلفه بر سطح زمین دیده شده است بدو قسم منقسم است. آبنهائیکه از زمین براکینی می‌آیند و آبهائیکه از زمین براکینی نیستند. قسم ثانی در جائی دیده میشوند که در کوهها خطا یا شکستی واقع شده باشد خصوصا وقتیکه آن خطا در طبقه عمیقی واقع باشد و بهمین سبب احتمال کلی میرود که آب گرم مذکور ازین شکافها که آنرا خطاX نام نهعاده‌ایم از عمق زیاد ببالا می‌آید و حرارت آل مذکور بسبب همان عمق است.

سوم سنگهای ناری، تعداد و کثیر مخرجهای براکین یعنی کوههای آتش‌فشان که بر صفحه ارض پراکنده است و مواد مذاب ححجری که در مقدار کثیر از انها خارج میشود ازین خبرمیدهد که مرکز و منبع حرارت شدیدی همه جا در زیر سطح زمین موجود است ولی لاوا یعنی مواد مذاب حجری (که ما او را مهل خواهیم گفت) که از براکین موجوده خارج میشود جزو محقری از حجار ناریست که در قشر ارض همه جاوید میشوند و یقین است که اینها همه از اندرون ارض خارج شده‌اند.

چهارم ثقل اضافی کره ارض،‌ ثقل اضافی شی وزن اوست بمقابله آب خالص که بدرجه (۶۰) از مقیسا الحراره فهرنهائیت باشد. ثقل اضافی کره ارض را بچندین
طرق مختلفه دریافت نموده‌اند و نتیجه‌اش بین پنج و شش و نیم است. ازین قرار باطمینان تمام میتوان گفت که کره ارض وزنا پنج یا شش برابر کره‌ایست که از آب خالص باشد. ثقل اضافی اکثر احجار بین دو نیم و سه است و کره ارض کو یا در سنگینی دوچندان این حجاریست که ابر سطح آن مشاهده میکنیم یعنی اگر کره ارض تماما از همین قسم احجار مرکب میبود و ضغط و عصری هم بر آنها وارد نشده بود نصف وزن حالیه‌اش میبود. ما میدانمی که از تاثیر قوه جاذبه زمین همین مواد بهمین درجه حرارت در طبقات اندرونی کره خیلی کثیف‌تر ازین خواهند بود که حالا بر سطحش مشاهده میشوند. پروفسر لئلی بیان کرده است که هوای جوی در عمق سی و چهار میل بکثافت و سنگینی آب خواهد شد و آب در عمق سیصد و شصت و دو میل هموزن زییق خواهد گردید. اینهم بیان کرده شده است که فولاد قریب بمرکز زمین بحدی منضغط خواهد شد که ربع جثه و حجم حالیه‌اش را خواهد داشت و بسیاری از احجار به ثمن جثه خود منضعظ خواهند شد. علمای هیئت میگویند که وسط کره ارض مجوف و خالی نیست بلکه هر قدر بمرکز قریب‌تر رسیم، کثافت اشیاء بیشتر میشود. ازین محففا ظاهر است که ثقل اضافی او دوچندان ثقل اضافی احجاریست که بر سطحش واقعند الا آنکه فرض کنیم که قوه منبطه اندرون کره موجود است که قابل بر دفع قوه منقبضه



X خطا یا شکست اصطلاحی مقرر کرده‌ایم برای مواقعی در کوهها یا طبقات زمین چنانکه گویا حصه‌ای از آن شکسته و پایین‌تر سریده است یا از حد خود بالاتر رفته است بیان این ذر موقع خود درین کتاب بیاید.


نمره هشتم

مفتاح الظفر

۱۱۶

جاذبه ارض است ولی ما هیچ قوه منبسطه را که غیر از حرارت باشد نمیدانیم.

خاتمه - از بیانات مذکوره بالا ظاهر است که ما را گریزی نیست بجز اینکه قبول کنیم که اندرون کره ارض حرارت شدید فوق‌العاده موجود است اگر ما فرض کنیم که این تزاید حرارت (متن ناخوانا) نیست هرچه فروتر رویم ترقی خواهد کرد که در معادن مشاهده شده است یا قدری کمتر یعنی یکدرجه برای هر صد فت یا پنجاه و سه درجه (۵۳) (متن ناخوانا) پس دور نیست که بدرجه حرارت بسیار شدیدی برسیم - در عمق سه میل از سطح ارض حرارت بدرجه (۲۱۲) خواهد رسید که نقطه غلیان آبست و در عمق (۵۰) پنجاه میل حرارت (۲۷۰۰) خواهد بود که نقطه ذوب فولاد است و اگر بعمق صد میل رسیم حرارت (۵۰۰۰) خواهد بود و این بیشتر از هر حرارتی است که بر سطح ارض ما از آن واقف هستیم -

این ضرور نیست که ما فرض کنیم که در واقع حرارت بهمین نسبت جانب مرکز در تزاید است و اینهم لازم نیست خیال کنیم که موادیکه در آنعمق واقعند بهمان درجه حرارت ذوب شوند که سطح زمین میشوند زیرا که مقدار عصر و فشاریرا که از مواد بالائی خود متحمل میشوند ممکن است که با وجود آن حرارت هم مواد زیرین در حالت جمود و سلاوت باشند.

و در حقیقت هیچ چیزی متعلق بحالات اندرونی ارض
معلوم نیست و هم دلیلی بجهة قیاس غیر از آن داریم که در بیانات بالا مذکور شد - (باقیدارو)

(وحدت جنسیت)

(متن ناخوانا) عشیره و قبیله و طائفه که روح حیاتی این مبارک وحدت را ضعیف و قوت نشو و نمایش را کم کنند چگونه در میدان مذلت و حاکساری و در بید وحشت و دهشت و ناهنجاری خواهند ماند و چسان در تنگناهای حیرت و پریشانی و پرتگاههای شقاوت و بدبختی و گردنه‌های هلاک پرتاب و نیست خواهند شد و همیشه در زیر دستی همگان و حکم برداری همسران از قبائل و عشائر دیگر و فراهم آوری آرزوی بیگانگان باید کوشند و رام و پستی و نائت و ذلت و (متن ناخوانا) خواهند ماند تا اندک اندک افراد مجتمعه این وحدت و آحاد مولف این اتحاد رو به تفرقه و میل متلاشی نماید و یکان یکان اجزاء و اعضای این هیئت نوعیه جزو عشائر و قبایل دیگر گردد و روز بروز این شر ذمه را در نظرها سست سازد و بمرور ایام نام و نشانی از اوشان باقی نگذارد تا معدوم صرف نماید و اسامی‌شانرا از دفتر هستی کم کند و چون این اتحاد (متن ناخوانا) شود وحدت بیتیه را دوامی نماند و چون وحدت بیتیه را استواری کم گردد، اجزای مختلف متباینه متضاده الحرکة و الصوریکه مجتمع و مرکب در انسان واحد که عبارت از وحدت شخصیه است، لابدا رو متلاشی و تفرقه آرد و باعث نابودی