پرش به محتوا

برگه:Kayhan13220361.pdf/۱

از سورسکال
نسخهٔ تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۷ توسط Mojtabakd (بحث | مشارکت‌ها) (بخشی از بخش اول)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
این برگ نمونه‌خوانی نشده است.

صاحب امتیاز دکتر مصطفی مصباح زاده

مدیر عبدالرحمن فرامرزی

سال دوم - شماره ۳۶۱

عصر ۱شنبه ۶ آذر ماه ۱۳۲۲

تک‌شماره یکریال و نیم

پس از یکسال

مدت یکسال از فوت مرحوم فروغی (ذکاء الملک) گذشت و دیروز مراسم یادبود نخستین سال فوت او منعقد گردید.

هنگامی که بزرگان بدرود حیات میگویند. خصوصا بزرگانی که سالیان دراز در کشور خود زندگی علمی و اجتماعی و سیاسی داشته‌اند و رسیدگی به نتیجه اعمال و اقداماتشان بزودی ممکن نبوده است بازماندگان میگویند باید چندی بگذرد تا جریان حوادث روزگار به پیدایش حقایق کمک کند و تاریخ رای و حکم قطعی خود را بگوید تا بتوان بدرستی درباره آن مرد داوری کرد.

سیزده چهارده ماه قبل، هنگامی که فروغی هنوز در قید حیات بود درباره‌ی او سخنان مختلف گفته میشد، عده‌ای طرفدار او بودند و گذشته از ستایش مراتب فضلی او بدرستی و متانت سیاست او نیز رأی میدادند و معتقد بودند که آن مرد بهترین روش را پیش گرفته و قدمی جز بصلاح کشور بر نداشته است. بعضی دیگر برعکس با اذعان بمقامات فضلی او سیاست او را نمی‌پسندیدند و عقیده داشتند در بسیاری موارد خطا کرده و بزیان کشور کار کرده است. یکعده‌ی انگشت شمار دیگر که حقیقة باید نام بی انصاف بر روی آنان گذاشت منکر همه چیز بودند و فروغی را بصورت یک مرد دانشمند نیز قبول نداشتند. و نیز یکسال پیش هنگامی که نتیجه‌ی اجل دفتر زندگی این مرد را برچید و خاوه ناخواه فرمان طبیعت زبان مغرضین و بد گویان خاموش شد باز هم عده‌ای پیدا شدند که به سیاست و روش زمامداری و اقدامات سیاسی و اجتماعی او با نظر بد بینی نگریستند ولی دوراندیشان در مقام دفاع گفتند باید یک چند بگذرد تا قضاوت تاریخ معین گردد.

شاید هیچکس تصور نمیکرد باین زودی و در ظرف مدت یکسال جریان اوضاع و حوادث بصورتی در آید که حتی بد گویان نیز ناگزیر از اعتراف