پرش به محتوا

برگه:Meftah ol zafar-02-08.pdf/۴: تفاوت میان نسخه‌ها

از سورسکال
←نمونه‌خوانی‌نشده: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ستون‌ها |تعداد=3 |فاصله=12px |خط عمودی= |ستون۱= نمره هشتم |ستون۲= {{و|مفتاح الظفر}} |ستون۳= {{چپ‌چین}}۱۱۶{{پایان}} }} {{خط افقی}} {{ستون‌ها |تعداد=2 |فاصله=12px |خط عمودی=بله |ستون۱= جاذبه ارض است ولی ما هیچ قوه منبسطه را که غیر از حرارت باشد نمیدانیم. خاتمه - ا...» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
متن برگ (در تراگنجانی خواهد آمد):متن برگ (در تراگنجانی خواهد آمد):
خط ۱۹: خط ۱۹:
جاذبه ارض است ولی ما هیچ قوه منبسطه را که غیر از حرارت باشد نمیدانیم.
جاذبه ارض است ولی ما هیچ قوه منبسطه را که غیر از حرارت باشد نمیدانیم.


خاتمه - از بیانات مذکوره بالا ظاهر است که ما را گریزی نیست بجز اینکه قبول کنیم که اندرون کره ارض حرارت شدید فوق‌العاده موجود است اگر ما فرض کنیم که این تزاید حرارت {{نامفهوم}} نیست هرچه فروتر رویم ترقی خواهد کرد که در معادن مشاهده شده است یا قدری کمتر یعنی یکدرجه برای هر صد فت یا پنجاه و سه درجه (۵۳) {{نامفهوم}} پس دور نیست که بدرجه حرارت بسیار شدیدی برسیم - در عمق سه میل از سطح ارض حرارت بدرجه (۲۱۲) خواهد رسید که نقطه غلیان آبست و در عمق (۵۰) پنجاه میل حرارت (۲۷۰۰) خواهد بود که نقطه ذوب فولاد است و اگر بعمق صد میل رسیم حرارت (۵۰۰۰) خواهد بود و این بیشتر از هر حرارتی است که بر سطح ارض ما از آن واقف هستیم -
خاتمه - از بیانات مذکوره بالا ظاهر است که ما را گریزی نیست بجز اینکه قبول کنیم که اندرون کره ارض حرارت شدید فوق‌العاده موجود است اگر ما فرض کنیم که این تزاید حرارت {{ناخوانا}} نیست هرچه فروتر رویم ترقی خواهد کرد که در معادن مشاهده شده است یا قدری کمتر یعنی یکدرجه برای هر صد فت یا پنجاه و سه درجه (۵۳) {{ناخوانا}} پس دور نیست که بدرجه حرارت بسیار شدیدی برسیم - در عمق سه میل از سطح ارض حرارت بدرجه (۲۱۲) خواهد رسید که نقطه غلیان آبست و در عمق (۵۰) پنجاه میل حرارت (۲۷۰۰) خواهد بود که نقطه ذوب فولاد است و اگر بعمق صد میل رسیم حرارت (۵۰۰۰) خواهد بود و این بیشتر از هر حرارتی است که بر سطح ارض ما از آن واقف هستیم -


این ضرور نیست که ما فرض کنیم که در واقع حرارت بهمین نسبت جانب مرکز در تزاید است و اینهم لازم نیست خیال کنیم که موادیکه در آنعمق واقعند بهمان درجه حرارت ذوب شوند که سطح زمین میشوند زیرا که مقدار عصر و فشاریرا که از مواد بالائی خود متحمل میشوند ممکن است که با وجود آن حرارت هم مواد زیرین در حالت جمود و سلاوت باشند.
این ضرور نیست که ما فرض کنیم که در واقع حرارت بهمین نسبت جانب مرکز در تزاید است و اینهم لازم نیست خیال کنیم که موادیکه در آنعمق واقعند بهمان درجه حرارت ذوب شوند که سطح زمین میشوند زیرا که مقدار عصر و فشاریرا که از مواد بالائی خود متحمل میشوند ممکن است که با وجود آن حرارت هم مواد زیرین در حالت جمود و سلاوت باشند.
خط ۲۸: خط ۲۸:
معلوم نیست و هم دلیلی بجهة قیاس غیر از آن داریم که در بیانات بالا مذکور شد - (باقیدارو)
معلوم نیست و هم دلیلی بجهة قیاس غیر از آن داریم که در بیانات بالا مذکور شد - (باقیدارو)
{{و|'''(وحدت جنسیت)'''}}
{{و|'''(وحدت جنسیت)'''}}
((نامفهوم)) عشیره و قبیله و طائفه که روح حیاتی این مبارک وحدت را ضعیف و قوت نشو و نمایش را کم کنند چگونه در میدان مذلت و حاکساری و در بید وحشت و دهشت و ناهنجاری خواهند ماند و چسان در تنگناهای حیرت و پریشانی و پرتگاههای شقاوت و بدبختی و گردنه‌های هلاک پرتاب و نیست خواهند شد و همیشه در زیر دستی متلکمان و حکم برداری همسران از قبائل و عشائر دیگر و فراهم آوری آرزوی بیگانگان باید کوشند و رام و پستی و نائت و ذلت و {{نامفهوم}} خواهند ماند تا اندک اندک افراد مجتمعه این وحدت و آحاد مولف این اتحاد رو به تفرقه و میل متلاشی نماید و یکان یکان اجزاء و اعضای این هیئت نوعیه جزو عشائر و قبایل دیگر گردد و روز بروز این شر ذمه را در نظرها سست سازد و بمرور ایام نام و نشانی از اوشان باقی نگذارد تا معدوم صرف نماید و اسامی‌شانرا از دفتر هستی کم کند و چون این اتحاد {{نامفهوم}} شود وحدت بیتیه را دوامی نماند و چون وحدت بیتیه را استواری کم گردد، اجزای مختلف متباینه متضاده الحرکة و الصوریکه مجتمع و مرکب در انسان واحد که عبارت از وحدت شخصیه است، لابدا رو متلاشی و تفرقه آرد و باعث نابودی
((ناخوانا)) عشیره و قبیله و طائفه که روح حیاتی این مبارک وحدت را ضعیف و قوت نشو و نمایش را کم کنند چگونه در میدان مذلت و حاکساری و در بید وحشت و دهشت و ناهنجاری خواهند ماند و چسان در تنگناهای حیرت و پریشانی و پرتگاههای شقاوت و بدبختی و گردنه‌های هلاک پرتاب و نیست خواهند شد و همیشه در زیر دستی متلکمان و حکم برداری همسران از قبائل و عشائر دیگر و فراهم آوری آرزوی بیگانگان باید کوشند و رام و پستی و نائت و ذلت و {{ناخوانا}} خواهند ماند تا اندک اندک افراد مجتمعه این وحدت و آحاد مولف این اتحاد رو به تفرقه و میل متلاشی نماید و یکان یکان اجزاء و اعضای این هیئت نوعیه جزو عشائر و قبایل دیگر گردد و روز بروز این شر ذمه را در نظرها سست سازد و بمرور ایام نام و نشانی از اوشان باقی نگذارد تا معدوم صرف نماید و اسامی‌شانرا از دفتر هستی کم کند و چون این اتحاد {{ناخوانا}} شود وحدت بیتیه را دوامی نماند و چون وحدت بیتیه را استواری کم گردد، اجزای مختلف متباینه متضاده الحرکة و الصوریکه مجتمع و مرکب در انسان واحد که عبارت از وحدت شخصیه است، لابدا رو متلاشی و تفرقه آرد و باعث نابودی
}}
}}

نسخهٔ ۶ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۹

این برگ نمونه‌خوانی نشده است.
نمره هشتم

مفتاح الظفر

۱۱۶

جاذبه ارض است ولی ما هیچ قوه منبسطه را که غیر از حرارت باشد نمیدانیم.

خاتمه - از بیانات مذکوره بالا ظاهر است که ما را گریزی نیست بجز اینکه قبول کنیم که اندرون کره ارض حرارت شدید فوق‌العاده موجود است اگر ما فرض کنیم که این تزاید حرارت (متن ناخوانا) نیست هرچه فروتر رویم ترقی خواهد کرد که در معادن مشاهده شده است یا قدری کمتر یعنی یکدرجه برای هر صد فت یا پنجاه و سه درجه (۵۳) (متن ناخوانا) پس دور نیست که بدرجه حرارت بسیار شدیدی برسیم - در عمق سه میل از سطح ارض حرارت بدرجه (۲۱۲) خواهد رسید که نقطه غلیان آبست و در عمق (۵۰) پنجاه میل حرارت (۲۷۰۰) خواهد بود که نقطه ذوب فولاد است و اگر بعمق صد میل رسیم حرارت (۵۰۰۰) خواهد بود و این بیشتر از هر حرارتی است که بر سطح ارض ما از آن واقف هستیم -

این ضرور نیست که ما فرض کنیم که در واقع حرارت بهمین نسبت جانب مرکز در تزاید است و اینهم لازم نیست خیال کنیم که موادیکه در آنعمق واقعند بهمان درجه حرارت ذوب شوند که سطح زمین میشوند زیرا که مقدار عصر و فشاریرا که از مواد بالائی خود متحمل میشوند ممکن است که با وجود آن حرارت هم مواد زیرین در حالت جمود و سلاوت باشند.

و در حقیقت هیچ چیزی متعلق بحالات اندرونی ارض
معلوم نیست و هم دلیلی بجهة قیاس غیر از آن داریم که در بیانات بالا مذکور شد - (باقیدارو)

(وحدت جنسیت)

((ناخوانا)) عشیره و قبیله و طائفه که روح حیاتی این مبارک وحدت را ضعیف و قوت نشو و نمایش را کم کنند چگونه در میدان مذلت و حاکساری و در بید وحشت و دهشت و ناهنجاری خواهند ماند و چسان در تنگناهای حیرت و پریشانی و پرتگاههای شقاوت و بدبختی و گردنه‌های هلاک پرتاب و نیست خواهند شد و همیشه در زیر دستی متلکمان و حکم برداری همسران از قبائل و عشائر دیگر و فراهم آوری آرزوی بیگانگان باید کوشند و رام و پستی و نائت و ذلت و (متن ناخوانا) خواهند ماند تا اندک اندک افراد مجتمعه این وحدت و آحاد مولف این اتحاد رو به تفرقه و میل متلاشی نماید و یکان یکان اجزاء و اعضای این هیئت نوعیه جزو عشائر و قبایل دیگر گردد و روز بروز این شر ذمه را در نظرها سست سازد و بمرور ایام نام و نشانی از اوشان باقی نگذارد تا معدوم صرف نماید و اسامی‌شانرا از دفتر هستی کم کند و چون این اتحاد (متن ناخوانا) شود وحدت بیتیه را دوامی نماند و چون وحدت بیتیه را استواری کم گردد، اجزای مختلف متباینه متضاده الحرکة و الصوریکه مجتمع و مرکب در انسان واحد که عبارت از وحدت شخصیه است، لابدا رو متلاشی و تفرقه آرد و باعث نابودی