نامه میرزا آقاسی به محمدشاه قاجار (۸)
خط حاجی میرزا آقاسی است هو قربان خاکپای آسمان سای همایونت گردم دستخط همایون سبب روشنی دیده و دلست و باعث رفع تزلزل نگاهدارنده کائنات حافظ آن ذات کامل الصفات باد فیالحقیقه همه موجودات در مقام عجز و اضطرار هستند سیهرویی ز ممکن در دو عالم جدا هرگز نشده وﷲ اعلم اما تفاوتی در ادراک هست برخی پنداری دارند و خود را منشأ کاری میدانند عجز (متن ناخوانا) پر ظاهر نمیشود پارهای پردهء پندار ندارند و حقیقت بر آنها منکشف است خود را اعجز موجودات میداند و قیام خود را با قیومیت مقوی اصل یافته عجز او بر او خوب ظاهر است ما بندگان روسیاه عاری از تمیز همین تخیل و تفکر داریم چه باید کرد آنکس که کارها را میکند خود میداند که چه میکند بیهوده فکر برای ما عاجزان میماند الفقر سواد الوجه فی الدارین حال مقرب الخاقان معیرالممالک نوشته بود که از احوال آقای خودم حضرت نایب السلطنه روحی فداه مستحضر باش او را بحفظ حافظ کل سپردهام بحول ﷲ و قوته خودش و والده ماجدهاش در کمال صحت میباشند در نیاوران ناخوشی نیست خاطر جمع و مطمئن باشید بودن کمترین بنده در کاشانک به جهت اطمینان ایشان است والا بعباسآباد میرفتم دیدم اگر حرکت کنم ایشان پریشان میشوند در کاشانک ماندم از شهر و دهات هنوز بالمره پاک نشده باران دیشب امیدوارم ضرری نرساند اینها سخن است نه کسی حقیقت این مرض را فهمیده نه معالجه آن را دانسته و نه تأثیر سردی و گرمی و باران و آفتاب را پیدا کرده آنچه کمترین بنده یافته خالی نگاهداشتن معده که فساد نشود و پرهیز کردن از اسباب فساد معده و نترسیدن معین صحت است حفظ خدای تعالی همراه باد و مرا فدای آن وجود مبارک گرداند زیاده جسارت ندارم امر الاشرف مطاع |
| این اثر در سراسر جهان در مالکیت عمومی قرار دارد چون از تاریخ مرگ پدیدآورندهٔ آن بیش از ۱۰۰ سال گذشته است. |